تبليغاتX
سیزده
کسی که مثل هیچکس نیست
كاش ما آدما مي دونستيم آخرش كجا مي ريم . كاش مي دونستيم چي مي شيم . كاش يكي بر مي گشت و برامون قصه اش رو مي گفت . كاش وقتي بميريم سبك شيم مثل نسيم . آروم شيم مثل سبزه . كاش بارون شيم و نم نم ، چيكه چيكه بباريم . كاش وقتي مي باريم ، گنجيشكا از دستمون در نرن ، وايسن و تو يه چاله كه جمع شديم ، قلوپ قلوپ بخورنمون . اين روزا ، يكي رو از دست دادم كه حتم دارم بارون شده و به داد يه گنجيشك تشنه رسيده . اي كاش من اون گنجيشكه بودم . آخه خيلي تشنمه...

+نوشته شده توسط محمدرضا خالقی زاده  | دوشنبه بیست و سوم بهمن 1385ساعت 15:56 |