یادش بخیر شبهای زمستان 84. مهران مدیری بود و تیم تقریبا ثابت و همیشگی اش.
شبهای برره، هر شب روی آنتن می رفت و ما در روزنامه نشسته بودیم و منتظر اینکه امروز چه کسی فریاد وا اسفا خواهد کشید که: طومار این کلاس بدآموزی،تحقیر و توهین را بپیچید، آخر هم پیچیدند!
کاش کسی بود که جواب بغضهایم را می داد. کاش کسی می گفت که چرا کبوتران ما می سوزند. بگویم خدا چه کند فروغ را، عمریست که از قولش در گوشمان می خوانند، پرواز را به خاطر بسپار. بطری زندگیمان پر شده از شعار و شعر، شعر؟ می گویند: ما کشور گل و بلبل و شعریم، اما کبوترهایمان، کاش می شد فریاد زد:آقا جان دلم برای کبوتر تنگ است، من کبوتر را می خواهم، گور پدر هرچه پرواز است. وقتی کبوتر نیست، دیگر نیست. دیگر نیست که در این نم نم باران پاییزی زیر شاخه یکی از همین چنارها کز کند. یا بیاید پشت پنجره آشپزخانه و صورتش را بگذارد به شیشه و دل زدنش را حس کنیم. دیگر نمی تواند بین امواج آسمان شنا کند، غوص کند میان باد. دیگر برایمان فرصتی نمی ماند تا برایش خورده نان بریزیم و توک بزند در این سیاه زمستان. دلم تنگ شده، دلم خیلی هوای کبوترهای پارسال و پریسال را کرده که امسال نیستند...
یه کم همه چی قاطی شده، فیلمنامه چهار قسمت آخر سریال کارآگاهان تمام انرژیم رو می گیره، بنده خدا مسعود بهبهانی نیا سرپرست نگارش کارمون قول داده و کار هم خوب پیش نمی ره. کارآگاهان یه کم سوهان اعصاب شده و انگار نمی خواد تموم بشه. حمید لبخنده و تیم تولید هم فکر می کنم دارن قسمت سوم سریال رو می گیرن. همه اینها به کناری و قفل کردن مخ پوک من روی دو قسمت ۱۵و۱۶ از یه طرف دیگه داره ...
ابراهیم حاتمی کیا سریال ساز نیست، این را شاید جدا از منتقدان بارها از اطرافیانش نیز شنیده باشد. اما، امان از کله شقی ها و خودخواهی های خاص سینماگران که اگر اثری از آن در ذاتشان وجود نداشت هرگز فیلمساز نمی شدند. حاتمی کیا آنقدر ساده و بی تدبیر به نظر نمی رسد که از یک سوراخ دوبار گزیده شود. بعید می دانم "خاک سرخ" را فراموش کرده باشد. اثری که در پرونده پر و پیمان آن روزهای حاج ابراهیم بیشتر به یک فاجعه شبیه بود تا یک اثر بی کیفیت!
ابراهیم حاتمی کیا اگر به همان پروازهای 90 دقیقه ایش بسنده کند و قید اسکناسهای تلویزیون را بزند، کاری که انجامش به گمانم برای هر انسانی چندان آسان هم به نظر نمی آید، شاید تا سالها همچنان مرد اول سینمای دفاع مقدس باقی بماند. اگرچه پرو پا قرص ترین مریدانش نیز پس از اکران "به نام پدر" تا حد زیادی از او دلسرد شده اند.